ARAÇTAN ÇIKARMA

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

ARAÇTAN ÇIKARMA

Mesaj  dogan aksut Bir Çarş. Kas. 28, 2007 4:30 pm

ARAÇTAN ÇIKARMA

En sık karşılaşılan kurtarma olayları kazazedenin içeride kaldığı araba kazalarıdır.Bu kazalar diğer arabalarla,büyük motorlu araçlarla yada sabit nesnelerle çarpışma sonucu meydana gelir

İçeride sıkışan bir kazazede ciddi şekilde yaralanmış olabileceğinden,bu kişinin daha fazla yara almaması ve yerinden bir an evvel çıkarılması için uygun çıkarma yöntemlerini kullanmak çok önemlidir.Ayrıcı itfaiyeciler kazazedeye ilk yardım sağlayan acil durum tıbbi personeliyle işbirliği halinde olmalıdır.

Genelde kazazedelere ulaşmanın üç yöntemi vardır :

· Normal çalışan bir kapıdan

· Pencereden

· Aracın gövdesini parçalayarak

Gereken işlem ne kadar basit olursa,herkes için o kadar iyi olur.Araca girmek için karmaşık manevralar gerekiyorsa,çıkarma işlemi uzar,karışık ve tehlikeli hale gelir.Örneğin,eğer bir araç fazla hasar almamışsa,hasarsız yada çalışır durumdaki bir kapıdan giriş sağlanabilir.Ancak,ciddi yapısal hasar varsa araba tavanı çökmüş durumdaysa yada yolcu bölümüne yabancı maddeler girmişse içeri girmek uzun ve sinir bozucu bir işlem olabilir.

Çıkarma Faaliyetinin Gereğinin Değerlendirilmesi

Kaza bölgesinin doğru şekilde değerlendirilmesi etkin bir çıkarma işlemi yapılması için en önemli adımdır.Kaza yerinin birkaç dakika süreyle dikkatlice değerlendirilmesi karışıklığı engeller,gereken işlemlerin belirlenmesine yardımcı olur,kazazedelerin daha fazla yaralanmasını önler ve personelin yaralanmasını önler.

İlk acil durum aracı kaza yerine ulaşır ulaşmaz değerlendirme başlamalıdır.Kurtarma personeli kaza yerine gelirken gözlemci olmalıdır.Kaz tana ve ne tür aracın kaza yaptığını,araçların ne konumda olduğunu,yangın olup olmadığını ve tehlikeli maddelerin söz konusu olup olmadığını belirlemelidir.Personel ayrıca gaz yada elektrik gibi tesisatı kontrol ederek,bunların hasar alıp almadığına ve kazazedeler ve kurtarma personeli için tehlike oluşturup oluşturmadığına bakmalıdır.Olayla ilgili bu ve başka bilgiler ve ilave kaynaklara gerek olup olmadığı sevk sorumlusuna ilk değerlendirme olarak iletilmektedir.Olay yerinde,harekete geçmeden önce personel durumu iyice değerlendirmelidir.Her aracın çevresini ve tüm bölgeyi detaylı olarak incelemelidir.Her aracı inceleyen kişi aracın içindeki ve çevresindeki kazazedelerin sayısı ve bunların yaralarının durumu ile ilgilenmelidir.Kurtarıcı ayrıca aracın durumunu,gereken çıkarma işlemlerini ve mevcut tehlike olasılıklarını değerlendirmelidir.Kazadaki her aracı incelemek için bir kurtarıcının olması idealdir,ama bu mümkün olmayabilir.Eğer sadece bir kurtarıcı ve incelenecek birden fazla araç varsa,bu kişi her aracı ayrı ayrı kontrol etmeli ve her birinin durumunu vaka yöneticisine bildirmelidir.

Her araç incelenirken,diğer bir kurtarıcı da olay yerinin çevresindeki tüm bölgeyi kontrol etmelidir.Bu kişi ayrıcı,kazaya karışmış ama hemen göze çarpmayan (örneğin toprak set üzerinde bulunan) başka araçların ve araçlardan fırlamış kazazedelerin olup olmadığına,tehlike oluşturabilecek yapı yada tesisat hasarı bulunup bulunmadığına yada özel dikkat gerektirecek diğer koşullara bakmalıdır.

İlk yardım yada daha ileri acil durum tıbbi teknikleri konusunda eğitilmiş olan kurtarma personeli kazazedelerin durumunu değerlendirmelidir.Yaranın ve sıkışma durumunun derecesini belirlemelidir.Bu bilgi yardımıyla vaka yöneticisi kazazedelerin hangi sırayla çıkarılacağına karar verecektir.Elbette,ciddi şekilde yaralanan kazazedelerin hafif yaralılara göre önceliği olmalıdır.Sıkışmayan kazazedeler önce çıkarılarak,sıkışmış olanları kurtarmaya çalışan kişilere hareket imkanı sağlanmalıdır.Her değerlendirme bittiğinde,kurtarıcı bulgularını vaka yöneticisine bildirmelidir.

Aracın Dengelenmesi

Olay yeri incelendikten sonra,kurtarıcılar aracı / araçları dengelemelidir.Bu,aracın daha fazla zarar görmemesi,kazazedelerin daha çok yaralanmaması yada acil durum personelinin yara almaması için çok önemlidir.Doğru dengelemek demek araç ile zemin yada diğer sağlam tesbit noktaları arasındaki önemli yerlere ilave destek koyma demektir.Dengelemenin birinci amacı araç ile zemin arasındaki temas alanını arttırarak aracın daha fazla hareket etmesini engellemektir.

Araçlar çarpışma sonrası çeşitli konumlarda bulunabilir.Kurtarıcılar genelde,bulunduğu konumda aracın dengesini test etmek ister.Kurtarıcıların bu isteklerini yenmeleri konusunda eğitilmeleri gerekir,çünkü yanlış yerden yapılan en ufak bir itme hareketi aracın kıpırdamasına yol açar.Bu durum özellikle yan yatmış olan yada kısmen tepe yada set üstünde bulunan araçlar için geçerlidir.

Kaza yapan araçların çoğu düz durumda kalır.Kurtarıcılar,araç hala dört tekerleği üzerinde duruyor olsa da,çıkarma işlemleri için maksimum denge sağlanması amacıyla dengelemenin gerekebileceğini unutmamalıdır.Dikey ve yatay hareketin engellenmesi için araç dengelenmelidir.

Yatay hareketi önlemek için birkaç metot kullanılabilir.Bunların arasında en yaygın olanı,yokuş üzerinde duran bir aracın tekerleklerine yokuş aşağı yönde takoz koymaktır.Araç düz zemindeyse,tekerleklere her iki yönde de takoz konmalıdır.Bu işlem için standart tekerlek takozları,destek tahtası yada diğer tahta parçaları veya uygun boyuttaki başka cisimler kullanılabilir.

Dengelemeye yardımcı olması için aracın kendi mekanik sistemlerinin biri yada birkaçı kullanılabilir.Bunun yapılabilmesi için bu sistemlerin çalışır durumda olması gerekir.Mümkünse,otomatik vitesi park konumuna getirin,normal vitesi takılı konuma getirin.El frenini yada emniyet frenini çekin.

UYARI : Dengeleme işleminde,çalışır durumda olsalar da,sadece mekanik sistemleri kullanmayın.Bunlar diğer dengeleme metotlarıyla beraber kullanılmalıdır.

Aracın dikey hareketini engellemenin de birçok yolu vardır.Krikolar,havalı kaldırma çantaları ve destek tahtaları bu amaçla sık sık kullanılır.Aracın kasasını desteklemek için çeşitli krikolar kullanılabilir.Krikonun avantajı gereken yüksekliğe ayarlanabilmesi dezavantajı ise yerleştirilmesinin zaman almasıdır.

Havalı kaldırma çantaları da destek için kullanılabilir.Etkili olması için,en az iki çanta gerekir.Bunlar aracın iki tarafına yada önüne ve arkasına konabilir.

Standart destek tahtaları da etkin dengeleme araçlarıdır.Destek tahtaları aracı taşımak için yeterli miktara ulaşıncaya dek kutu şeklinde dizilebilir.En üste kamalar koyarak tahtalarla araç arasında sağlam bir temas oluşturmak gerekebilir.Aracın çabuk dengelenmesi için özel basamaklı tahtalar kullanmak da mümkündür.Aracın her iki yanına en az bir ve tercihen iki basamak tahtası konmalıdır.

Bu metotların herhangi birini uygularken,itfaiyeci dengeleme aletini yerleştirme işlemi sırasında vücudunun hiçbir bölümünün araç altında olmamasına dikkat etmelidir.Aracın beklenmedik bir anda düşerek altındaki insanı yaralaması yada öldürmesi ihtimali her zaman vardır.Destek tahtalarını yanlardan tutarak,arabanın düşmesi halinde elin sıkışmasını önlemeye dikkat edilmelidir.

Bazen araçlar dik konumda olmayabilir.Araçlar ters dönmüş,yan yatmış yada set üzerine çıkmış olabilir.Bu şartlar altında,kurtarıcılar aracı dengelemek için mevcut bütün aletleri kullanmalıdır.Genellikle,bu tür dengeleme işlerini yapabilmek için destek tahtaları,halatları,şeritler ve zincirler birlikte kullanılır.

Kurtarma ve Kazazedeyi Çıkarma Prosedürleri

Kurtarıcılar bir araca girmek için mümkün olan en kolay yolu seçmelidir.Normal olarak kapıları açmaya çalışırlar,ama eğer kapılar sıkışmışsa,ikinci olarak camlar denenir.Araca girildikten sonra,yeterli acil durum tıbbi eğitimi olan en az bir kurtarıcı araca sokulur ve bu kişi kazazedeyi dengelemek ve araç açılırken kazazedeyi korumakla görevlendirilir.Dengeleme işlemi için,önce hayati tehlike oluşturan yaraları belirlemek için öninceleme yapılır.Aşağıdakiler sırayla gerçekleştirilir :

1.Adım : Hava girişin açık tutun.

2 Adım : Gerekirse CPR yapın.

3 Adım : Kanamaları durdurmaya çalışın.

Kazazedede sırt,boyun yada omurga yaralanması ihtimali varsa,kişi uygun şekilde hareketsizleştirilmelidir.Kazazedenin yaraları incelendikten sonra yaralıyı araçtan çıkarma hazırlıklarıyla birlikte tedaviye de başlanabilir.Unutulmaması gereken en önemli nokta kazazedenin araçtan değil,aracın kazazededen kurtarılmasıdır.Aracın direksiyon,koltuk,pedal ve kontrol paneli gibi bölümleri içerideki kişiyi sıkıştırabilir.Durum değerlendirilirken kazazedenin güvenliği,kurtarıcı için daima ön planda olmalıdır.

Her kazada kullanılan araç açma yöntemleri duruma göre değişir.Sık uygulanan bir yöntem aracın tavanının çıkarılmasıdır.Bunu yapmak için ya tüm ayakları kesilerek tavan tamamen sökülür yada yalnızca ön ayaklar kesilerek tavan gövde üzerinde geriye doğru katlanır.Kapılar kapı kolu tarafından açılabilir yada menteşe tarafındaki aralıktan kurtarma aleti sokularak tamamen sökülebilir.

Tavanın katlanacağı yere uzun bir çubuk yerleştirilirse,katlama daha kolay olur.


Bazen kazazede direksiyon yada kontrol paneli tarafından sıkıştırılır.Arkadan çekişli arabalarda,direksiyon çubuğunu çıkarmak için direksiyona ve direksiyon çubuğuna bir zincir yada kayış takılır,ikinci bir zincir de aracın tekerlek sistemine takılır.İki zincir arasına bir kurtarma aleti yerleştirilir ve bununla çıkarılır.Kontrol panelini sökme metodu önden çekişli arabalarda uygulanabilir.Bu metotta ön tavan ayaklarının dipleri kesilir ve kapı açıklığına bir uzayan koç yerleştirilir.

“Paketleme” terimi yaraların temizlenip sarılmasını,kırıkların tahtalarla sabitlenmesini ve daha fazla yaralanmaması için kazazedenin vücudunun hareketsizleştirilmesini anlatır.

Doğru paketleme kazazedeyi korur ve yerinden çıkarılmasını kolaylaştırır.Yol açıldıktan ve kazazede uygun şekilde paketlendikten sonra,kurtarıcılar keskin kenarları kapayarak kendilerinin yada kazazedenin kesilmesini önlemelidir.Açıklıklar genişletilmeli ve kenarlar battaniye ile yada önceden kesilip hazırlanmış yangın hortumuyla takviye edilmelidir.Açıklıklar kazazedenin sarsılmadan yada ani hareket yapmadan olabildiğince düzgün şekilde çıkarılabilmesi için yeterince geniş olmalıdır.
avatar
dogan aksut

Mesaj Sayısı : 68
Kayıt tarihi : 26/11/07

Kullanıcı profilini gör

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

ÖZEL KURTARMA DURUMLARI

Mesaj  dogan aksut Bir Çarş. Kas. 28, 2007 4:31 pm

ÖZEL KURTARMA DURUMLARI

İtfaiyeciler kurtarma ile ilgili çok çeşitli senaryolarla karşılaşabilir.Bunların arasında çökmüş binalar,göçük hendekler,mağara yada tüneller,elektrik kontağı,su ve buz endüstri makineleri ve asansörler sayılabilir.Bu kısımda bu durumların her birinin önemli özellikleri anlatılmaktadır.

Çökmüş Binalardan Kurtarma

Binalar yangın,hava koşulları,deprem yada eski veya zayıf bir yapısal unsurun düşmesi gibi nedenlerle çökebilir.Çökmüş bir binadaki kazazedeye ulaşmanın zorluğu oradaki koşullara bağlıdır.Öncelikle yüzeyde bulunan yada hafifçe sıkışmış insanlar kurtarılmalıdır.Çok sıkışmış olan bir kazazedenin kurtarılması karmaşık bir iştir ve zaman alır.Bu tür kurtarma işi,bina yapısı ve çöküntüler hakkında bilgi sahibi olan ve özel kurtarma alet ve ekipmanının kullanımı konusunda uzmanlaşmış özel eğitimli kurtarıcılar tarafından yapılır.

Kurtarıcılar birkaç çöküntü tipini tanımalıdır.Yer destekleri düştüğünde,zemin ve tavan geniş kütleler halinde düşer ve boşluklar oluşturur.

Çökmüş yapılardan kurtarma işi,bina yapısı ve çöküntüler hakkında bilgi sahibi olan ve özel kurtarma alet ve ekipmanının kullanımı konusunda uzmanlaşmış özel eğitimli kurtarıcılar tarafından yapılır.

Eğer bu kütleler bir tarafından destekli olup diğer tarafından çökerek tek parça halince kalırsa,buna meyilli çöküntü denir.Destek duvarlarının zayıflaması yada yıkılması da zeminin yada tavanın çökmesine neden olabilir.Bu çöküşle enkaz alt kata yada bodruma kadar inebilir.Bu tip çöküntüye kek çöküntüsü denir.Mobilya yada ekipman gibi ağır yükler odanın ortasında yoğunlaşmışsa aşırı ağırlık zeminin çökmesine neden olur.Buna da V-tipi çöküntü denir.V-tipi çöküntü duvarı yakınında boşluk oluşturur.Çöküntü tipi ne olursa olsun,kazazedeleri çıkarmak amacıyla ortamı sağlam ve güvenli hale getirmek için başlıca üç metot kullanılır.Bunlar payandalama,destekleme ve tünel kazmadır.

PAYANDALAMA

Payandalama bir duvarı sağlamlaştırmak yada bir binanın ve toprak aralığının tekrar çökmesini önlemek için bir dizi kereste yada kriko yerleştirme işlemidir.Bunun amacı duvarları yada zeminleri yerlerine yerleştirmek değildir.Kirişleri,zemin bölümlerini yada duvarları yerleştirmeye çalışmak buraların daha fazla çökmesine ve hasar vermesine neden olur.Genellikle kurtarma ekibinin yaptığı tek şey geçici payandalamadır.Duvarları ve zeminleri payandalama yada destekleme temelde mühendislik sorunu olduğu için,itfaiye görevlileri bu işlemleri planlama ve yürütme sırasında,yardımcı olabilecek kişilere haber vermelidir.Payandalama zor iştir ve uzman olmak için eğitim ve tecrübe gerekir.

DESTEKLEME

Destekleme,tahtaları kasa şeklinde dizme işlemidir.Bu düzende bağlantı yerleri ayrı ayrıdır.
Bu tahtalar bazen ek yerleri karşı karşıya gelmeyecek şekilde çaprazlanabilir.Kurtarma işinde kullanıldığı şekliyle destekleme,genellikle çatı ve tavan desteklerinde uygulanır ama gerekirse duvarlara da uygulanabilir.Tünel açıklıkları ve geçitleri payandalama ve destekleme yöntemiyle sağlamlaştırılır.

TÜNEL KAZMA

Enkaz altında kalan kazazedeye ulaşmak için bazen kazmak gerekir.Tünel kazma yavaş ilerleyen ve tehlikeli bir iştir ve yalnızca diğer metotların işe yaramadığı durumlarda kullanılmalıdır.Tünel kazmaya mümkün olan en alt düzeyden başlanmalı ve bu metot genel araştırma amacıyla kullanılmamalıdır.Ama araştırmaya devam etmek amacıyla zemin altında bir boşluğa ulaşmak için kullanılabilir.Tünel kurtarıcıların kazazedeleri rahatlıkla çıkarabileceği büyüklükte olmalı ve içinde ani dönüşler bulunmamalıdır.30 inç (760 mm) genişliğinde ve 3 ft (1m) yüksekliğindeki tüneller birçok kurtarma işi için yeterlidir.Tüneller mümkünse duvar boyunca kazılmalıdır.Böylece göçüğü önlemek için yapılan çerçeveleme işi de basitleşmiş olur.

Göçük Hendeklerden Kurtarma

İnşaat şantiyelerindeki kazı çalışmaları ve hendek göçükleri nedeniyle meydana gelen yaralanma ve ölümlerin sayısı giderek artıyor.Hendek çöküntüsü kazazedelerinin en sık karşılaştığı sorun solunum imkanının azalmasıdır.Bu sorun tamamen pislik ve enkaz altında kalmaktan veya kısmen enkaz altında kalınsa da göğüs boşluğunu solunum yapabilecek kadar açamamaktan kaynaklanır.Kurtarıcının yapacağı ilk iş kazazedenin başını ve göğsünü rahat solunum yapabileceği kadar açmaktır.Kazazedenin solunumuna yardımcı olmanın birkaç yöntemi vardır.Kazazedenin yüzüne doğru açılan bir delikten hava hortumu yada kısmen açık bir silindir sokulabilir.

Acil durumlarda,kazazedeye hava vermek için bahçe hortumu kullanılır.Çoğu zaman,EMS oksijen ekipmanı kazazedeye yardımcı olmak amacıyla kullanılabilir.

Enkaz altındaki kazazedenin hemen hava alması gerekir,ama kurtarma çalışmaları da ancak payandalama yada destekleme ile diğer zayıf toprak oluşumlarının zapt edilmesi yoluyla bölgeyi mümkün olduğunca güvenli hale getirerek yapılabilir.Kurtarıcılar güvenlikleri tam olarak sağlanmadan hendeğin içine girmemelidir.Kurtarıcının sağlamak için,sağlam olmayan hendek duvarlarını yada cüruf yığınlarını payandalamak gerekir.Aynı zamanda,ikincil göçüklere neden almamak için,kurtarma aletleri, gerekli olmayan personel,ağır ekipman ve izleyen kişiler uzaklaştırılmalıdır.

Kalan hendek duvarları sabitlenirken,kazazedenin etrafındaki enkaz da kaldırılmalıdır.kazazedenin kesin yeri ve sayısı bilinmeden ağır ekipman kullanılmamalıdır.Aynı şekilde,kazazedeleri ararken kazma kullanılmamalı yada çok dikkatli kullanılmalıdır.Enkazı sepet,kova ve el arabaları ile açık bir alana taşıyın.Enkazın tekrar göçük bölgesine düşmemesi için bu işlemi dikkatli yapın.Gevşek enkaz sağlam değildir.

Enkazı kaldırırken,ağır toprak kütlelerini yada diğer enkazı tutan kereste ve kayalara dikkat edin.Bu parçaların uygun şekilde yerlerinden çıkarılmaması sonucu tehlikeli çökme ve kaymalar olabilir.Enkazda tünel açarken,bu parçaları yerinde bırakmak kurtarma çalışmalarının en zor işlerinden biridir ve bu yola ancak diğer yöntemler uygun değilse başvurulmalıdır.

GÜVENLİK ÖNLEMLERİ

İtfaiyecilerin ve memurların göçük ve kazı kurtarma çalışmalarına katılırken unutmamaları gereken birkaç güvenlik önlemi vardır.Bunları şöyle sıralayabiliriz :

· Hendeğe girerken gerekli koruyucu ekipman giyilmelidir,bu ekipman baş,el ve göz korunmasından oluşur.Ortamın zehirli yada oksijensiz olması ihtimali varsa,solunum koruması da kullanılmalıdır.

· Hendeğin her iki yanına ve uçlarına çıkış merdivenleri yerleştirilmelidir.Merdivenler hendek üzerinden en az 3 ft (1m) uzanmalı ve mümkünse yere sabitlenmelidir.

· İtfaiyeciler hendek içinde aletleri kullanırken dikkatli olmalı,birbirlerinin yada kazazedenin yaralanmasına neden olmamalıdır.

· Gereksiz itfaiye personeli ve izleyiciler hendekten ve etrafından uzak tutulmalıdır.

· Kurtarıcılar olay yerinde bulunabilecek yer altı elektrik tesisatı,su boruları,patlayıcı maddeler yada zehirli veya parlayıcı gazlar gibi tehlikelerden haberdar olmalıdır.

Mağara ve Tünellerden Kurtarma

Bölgelerinde mağara ve tünel bulunan itfaiye kuruluşlarının buralarda kaybolan yada mahsur kalan insanları bulmak ve kurtarmak için ellerinde bir plan olmalıdır.Mağara ve tünellerdeki çalışmalar uzmanlık gerektirir ve kapasiteleri düşünülecek olursa itfaiye personeli bu iş için yeterli olmayabilir.Bu olaylarda olay öncesi planlama sırasında çalışmaları yürütmek için “mağara keşifçileri” de denen özel eğitilmiş mağaracılar çağrılır.İçinde birkaç mağara olan bölgelerde genellikle yerel mağara keşif kulüpleri olur ve bu tür olaylara müdahale edilirken buralara danışılır ve yardım istenir.

MAĞARA TİPLERİ

Üç temel mağara tipi vardır ; çözelti,lav tüpü ve birikinti.Çözelti mağaraları en çok araştırılan tiptir.Bu mağaralarda iki tip geçit olur : yer altı suyu ve yer altı su hattı.Yeraltı suyu geçitleri mağara su seviyesinin altındayken oluşur.Bunlar genellikle geniş,düz duvarları,eşit seviyeli ve kurudur.Yeraltı su hattı geçitlerini su oluşturur.Bunlar dar ve düzensizdir,genellikle içlerinde aktif su akıntıları olur.

Lav tüpü mağaraları akan lavların dışarıda kurması,içerideki lavın ise sıcak ve akışkan olması nedeniyle arada boşluk meydana gelmesi sonucu oluşur.Bu mağaralar pek sağlam değildir ve tamamen dolmadan önce çöker.

Birikinti mağaraları kayaların sırtlar arasına yada dağ eteklerine düşmesiyle oluşur.Bunlar tam olarak bilinen anlamda mağara değildir ama diğer mağaralar kadar tehlikelidir.En büyük tehlike ise geçitlerin düzensizliği ve gevşek duran kayalardır.

MAĞARADAN KURTARMA İLE İLGİLİ SORUNLAR VE TEHLİKELER

Mağaraların çoğu karanlık,su ,düzensiz geçitler ve düşük ısı gibi ortak özelliklere sahiptir.Bu özellikler kurtarıcılar ve kazazedeler için birçok sorun ve tehlike oluşturur.Karanlık neredeyse tüm mağaralarda söz konusudur.Kurtarıcılar yanlarında ışık bulundurmak zorundadır.Üç ışık kaynağı olması tavsiye edilir.Birincisi başlığa takılı,pille çalışan,madencilerin kullandığına benzeyen bir fenerdir.Ayrıca,su geçirmeyen bir el feneri ve mum taşınmalıdır.Bu mum beklerken yada diğer fenerleri tamir ederken gerekir.

Birçok mağara doğal su oluğudur.Su düzeyleri yerel yağış miktarına,karın erimesine ve diğer faktörlere bağlı olarak değişir.Çoğu zaman,mağaraya güvenle girebilmek için yüksek su düzeyinin çekilmesini beklemek gerekir.Küçük bir sağanağın bile mağarayı tekrar doldurabileceğini unutmayın.Tüm mağaralardaki su sıcaklığı yaklaşık 55˚F tır (13˚C).Kazazedelerin yada kurtarıcının suya girmesi sonucu bu sıcaklık vücutta ani ısı düşmesine neden olur.Su birikintisi içinde kurtarma çalışması yapmak gerekirse,sadece deneyimli mağara dalgıçları suya girmelidir.

Geçitlerin düzensizliği de birçok sorun çıkarır.Ani dönüşler,yükseltiler,inişler ve dar aralıklar kurtarıcıları tehlikeye atar.Bu geçitlerden geçmek için,kurtarıcının emeklemesi,zıplaması ve halat sistemleri,küçük merdivenler yada diğer özel yöntemler kullanması gerekir.Kuzey Amerika’daki çoğu mağaranın ısısı 52-60˚F (11-15˚C) arasındadır.Havanın,suyun,toprağın ve kayaların ısısı aynı olduğu için hareketsiz olan ve kıyafeti uygun olmayan bir kazazedenin vücut ısısı hemen düşer.Isıyı tekrar yükseltmek için ısı battaniyesi ve ılık – hava inhalatörü kullanılır.

Birçok mağaradaki ortam hayat fonksiyonlarını sürdürmek için elverişlidir.Çoğu mağaranın havası dışarıdaki hava kadar iyidir ve mağarada ısı alışverişi olur.Bazı mağaralarda tehlikeli düzeylerde karbon dioksit,karbon monoksit,nitrojen oksitleri yada diğer kirletici maddeler bulunur.Kurtarıcılar bu tür tehlikeleri kontrol etmeli ve ortamda bunlar varsa gerekli solunum ekipmanı kullanmalıdır.

Kurtarıcıların karşılaştığı en büyük tehlike yol bulmadır.Birçok mağarada kazazedenin girmiş olabileceği birden fazla tünel yada yol olabilir.Çoğu zaman kurtarma çalışmaları yaralanan insanlara değil sadece kaybolanlara yöneliktir.Kurtarma çalışmaları başlamadan önce kazazedenin yeri konusunda kesin bilgi elde edilmiş değilse,bu kişinin yerini belirlemek için sistemli bir yaklaşımda bulunmak gerekir.Deneyimler en başarılı yaklaşımın mağaranın en çok girilen geçitlerinde hızlı araştırma yapmak için önce küçük arama gruplarının gönderilmesi olduğunu göstermiştir.

Eğer bu yaklaşım başarılı olmazsa,daha detaylı plan yapılmalıdır.Kayıp kişinin tercihleri konusunda bilgi varsa,buradan yola çıkılmalıdır.Bu tercihler arasında dar geçitlerden geçme,kaya oluşumlarına tırmanma (kişinin tırmanma ekipmanı var mıydı ?) ve mağara dalışı (ıslak dalış elbisesi taşıyor muydu ?) sayılabilir.

Elektrik Kontağından Kurtarma

Acil durum bölgesinde en üst düzeyde güvenlik sağlamak için,BÜTÜN elektrik tellerinin ve ekipmanının elektrikli ve tehlikeli kabul edilmelidir.Bu tehlikelerle temas halindeki kazazedelerin de elektrik taşıdığı kabul edilir ve itfaiyeciler bunlarla fiziksel temasta bulunmaz.Elektrikle ilgili olaylara müdahale etmenin en güvenli ve en çok tercih edilen yolu,kazazedeyi kurtarmaya çalışmadan önce ekipmana giden elektrik akımını kesmektir.Bina içindeki elektrik olaylarına bu şekilde,söz konusu makine yada alete gelen elektriği keserek müdahale edilebilir.Ayrıca şalterler kapatılabilir.Elektrikli ekipmanı kapsayan açık hava acil durumlarında,müdahale gerekli aletlere ve eğitime sahip olan elektrik tesisatı personeline bırakılmalıdır

Bazı itfaiye kuruluşlarında sıcak çubuklar ve yalıtımlı tel kesicileri gibi elektrik ekipmanı vardır.Bu özel ekipman elektrikli telleri kesmede yada taşımada kullanılır.Bunların düzenli olarak bakımı yapılmalı ve aletler test edilmelidir.Bu aletler sadece eğitimli personel tarafından kullanılmalıdır.Bunları ıslak ortamlarda kullanmak doğru değildir.Ayrıca elektrikli teller ellendiğinde yada kesildiğinde geri tepme yada “atlama” yapabilir.Kesilen yada yeri değiştirilen tellerin,kendiliğinden başlayan hareket oluşsa da kurtarıcılara değmemesine dikkat edilmelidir.
avatar
dogan aksut

Mesaj Sayısı : 68
Kayıt tarihi : 26/11/07

Kullanıcı profilini gör

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön

- Similar topics

 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz